We zijn verhuist! http://zeena.tv
dit keer op een eigen webserver!
Snoetje
Nu en dan toont Zeena verbazend veel genegenheid. Wanneer ze niet slaapt, geen honger heeft, niet naar het wc moet, geen kittenkurenopstoot heeft én niet afgeleid wordt door een vlieg dán komt ze eens kopjes geven. Allez, kopjes geven is het nog niet echt. Eerder eens met haar snoetje binnen aaiafstand komen en ronkend een oormassage in ontvangst nemen.
|
Het helpt ook om met het polsbandje van het fototoestel te zwaaien. |
Ze mag meer en meer gesuperviseerd zelfstandig op het terras. Ik hoop dat ze snel te groot is om nog onder de balustrade door te kruipen, want soms hangt ze er met heel haar bovenlichaam door te bengelen. En dat vind ik toch een beetje onveilig. Overlaatst heb ik ook mijn knieën opengehaald omdat madam besloot naar een spinnenweb te springen. Zo tussen de glazen wand en de leuning. Daardoor zo. Met aan de andere kant zo niks meer. Ik ben nog nooit zo snel uit mijn zetel gesprongen om haar in mid-vlucht te grijpen.
Ik verdenk Zeena ervan niet al te snugger te zijn.
Mijn teergeliefde wederhelft is realistisch overbezorgd & ik blijf maar zeggen dat Zeena écht niets voor kan krijgen op het terras én dat ze het er toch zo plezant vind. En dan lapt ze me tijdens het avondeten zoiets. “Jah zoe, dat doet ze écht alléén maar als jij er bent.” ^_^
Made me laugh

see more Fail Blog
De leukste foto’s
Zeena wisselt van slaapplaatsje. Bovenop de kast ligt ze niet meer – ze verkiest de kast. Als boekensteun. Ik kan me niet voorstellen dat het aangenaam liggen is, zo half op een boek.
De rest van de foto’s zijn momentopnames van bij me thuis. De Samson van vrienden logeerde er tijdelijk, en die was zo mogelijk NOG ZOTTER dan Troj. Enorme blauwe ogen hé.
En allebei even aanhalig. Er is werkelijk gevochten voor mijn aandacht (‘s wel plezant
) – maar Troj is nogal beschermend, dus toen Kimley-Jan (Samson for short) te wild met me werd, ontspon er zich een heuse GRAUW-BLAF-BIJT-WORSTEL conversatie rond mijn been. Ik was er niet zo gerust op zo tussen 2 grote honden. En Troj werd helemaal uitzinnig toen de Samson tegen mijn been viel – wa wilde met al da geduw. Ik ben ertussen uit moeten springen
– uiteindelijk won Troj. Hij mocht op mijn voet liggen. En Kimley-Jan mocht er braaf naast zitten, binnen aaiafstand.
Iedereen tevreden –
Zeena vond het reuze interessant, zolang ze maar veilig uit de hoogte en achter het vliegenraam kon toekijken. Dit keer heb ik Troj niet laten neuze-neuze – aangezien hij al te opgefokt was door de Samson.
Tot slot de foto waarbij Zeena op het aanrecht springt. Ik was al een hele tijd mijn “Neen Zeena” litanie aan afdraaien en mevrouw wilde wel naar me luisteren, écht wel, maar het deed toch zoooo’n pijn en ze wou zoooo graaag springen. Ongelooflijk schattig hoe ze me dan toe kan miauwen. “Echt ni?!”
Afleiding werkt eigenlijk nog het beste – net als bij kleine kindjes
La crème de la crème: Tabby’s place
Daarom lees ik Modern Cat zo graag – informatief, innovatief, modern (jaja) & ewa katsociaal bewogen zonder het melige ‘oh ik ben zo eenzaam maar gelukkig heb ik mijn x katten’. Daar zou ik het echt van krijgen, zo van die blogs die alleen maar over ‘..en vandaag heeft mijn kat…’ gaan. Komáán – get a life!
(kuch)
En een mens ontdekt nog coole sites ook: Moderncat Sanctuary Spotlight: Tabby’s Place. Het beste gehaald uit YouTube, CSS, Maps, blogs, een eigen website -in short het Internet- en enkele bevallige vrijwilligers én combineerd met een goed draaiend kattenasiel: Meet Tabby’s Place.
Hun Virtual Tour is ge-wel-dig. Al was het maar omdat het een fantastisch ingericht huis is (PROPER! HIP! GROOT!) volgestouwd met katvriendelijke, easy to make, plaatsbesparende én hygiënische spulletjes.
Bij deze op mijn wishlist:
Een plastieke balk die aan het plafond bevestigd is, waar de katten vrij kunnen in rondlopen. Op die manier hebben ze een mooi overzicht van de omgeving, lopen ze je niet voor de voeten & het ziet er zo fenomenaal schattig uit.
Ceci n’est pas une pomme
Maru’s eerste boek
Hoe Youtube en een blog de supergrappige kat Maru wereldberoemd kan maken. Maru is een Scottish Fold woonachtig in Japan waarvan hele mooie foto’s en zalige video’s online gezet worden.
Sinds een week wordt haar eerste boek aangekondigd: Ik Ben Maru (まるです。). Hij wordt op 2 September gepubliseerd door Tokimeki Publishing.
Hopelijk wordt het boek snel naar het Engels vertaald!
The Japanise Scottish Fold Maru became worldwide known thanks to Youtube and a blog. As of September 2th, Tokimeki Publishing is publishing the best pictures in the first book ‘I am Maru’ (まるです。). I hope it will be translated to English soon – I would love to have it!
Nieuw kleedje!
Aan de niet-informatici onder mijn lezers.
Het is tegenwoordig niet moeilijk om het uiterlijk van een site in enkele seconden radicaal te veranderen. WordPress.com, de organisatie die de software (WordPress) voor mijn blog beheert en mij een plaatsje op hun webservers (www.wordpress.com) gegeven heeft, biedt tevens een 30-tal skins aan waaruit je vrij kunt kiezen om je blog in aan te kleden.
Ik ben begonnen met de Albeo skin, maar die heeft een aantal nadelen: geen mogelijkheid tot een eigen header, veel plaatsverlies (ademruimte noemt dit in de designwereld), de widgets (al de dynamische zaakjes aan de rechterkant) zijn een te lange lijst en de breedte van de artikels vind ik met zijn 480px wat klein.
Daarom deze maand een nieuw kleedje – presenting the Vigilance by Jestro skin! Nu heb ik eindelijk plaats voor een mooie banner (al zeg ik het zelf) die ik gemakkelijk elke maand (week?
) kan veranderen. De widget area heeft me aangenaam verrast: die begint met een brede kader en splitst zich daarna op in 2 kleinere kaders. Géniaal.
Geïnteresseerd in de before en after makeover screenshots?
DIY Eetbare muisjes
Het project om levende dieren te kopen om de jachtinstincten van Zeena te trainen, heb ik voorlopig on hold gezet.
Aangezien Zeena volgende week enkele dagen een hele dag alleen thuis zal zijn, ben ik aan het experimenteren met haar voedsel leuker te verstoppen.
Ik leg al elke morgen verspreid over haar plaatsjes brokjes. Maar die vind ze zonder veel moeite. De brokjes die ergens onder komen te liggen of in hoeken, worden niet opgegeten. Ik denk dat ze nog steeds niet door heeft dat ze haar pootje kan gebruiken om die brokjes beter bereikbaar te maken. Steek ik het in kartonnen doosjes met te kleine openingen, dan gaat ze heel voorzichtig duwen en trekken tot de brokjes er per toeval vanzelf uitvallen. Of -meer waarschijnlijk- ze geeft het op.
Maar ze speelt wél elke morgen met een stukje wc-papier, dat ze met veel plezier versnipperd. Dus ik ga papieren muisjes maken en overal ophangen in huis. Kan ze daarnaar vissen
Tijdens de eerste test hield ik het geheel in de lucht en liet ik haar ernaar springen. De draad is sterk genoeg om haar gewicht te houden en het papier desintegreert niet meteen.
De pret was er wel af toen het brokjes regende. Dat had ze niet verwacht.
Morgen ga ik mijn voorraad muisjes overal omhoog hangen
— [en nu in het engels!]
It is hard to hide Zeenas food in an entertaining way. She handles cardboard boxes too cautious and she finds any hidden food within minutes. If I throw her dry food across the room, she listens carefully, waits until it lays still and then walks towards it without haste. More and more often she jumps on my lap and starts eating from the container from which I’m throwing (-_-)
But, she loves to play with sheets of toilet paper, ripping and destroying them within minutes, so I’ve experimented creating little sacks holding some pieces of dry food. And she loves it!
An easy DIY project using everyday materials, making my cats life more entertaining: edible paper mice!
















